Toledo

Een hele dag Toledo ligt voor ons. De camper blijft staan. Heeft die ook even rust. De temperatuur is in de loop van de nacht gedaald tot een aangename 20 graden en er waait een briesje. Heerlijk. We lopen naar de oude stad omdat de bus pas over een half uur gaat. 

Toledo ligt als een parel, gezet in de meander van de Taag, te glimmen in het ochtendlicht. We lopen de stad binnen via de oude brug en lopen de doodstille Joodse wijk binnen. Het is Sabbath en de meeste winkels hier zijn dicht. Er is niemand op straat. 

Na de koffie is onze eerste gang is naar de Synagoga del Transito. 

Het is nu een museum over de diaspora van de sefardische Joden, een buitengewoon sfeervol gebouw, waarin veel van de prachtige spaarzame inrichting nog herkenbaar is. Verder een mooi museum over de Joodse levenswijze. Bijna alle bezoekers die binnendruppelen houden zich passend stil. Bij de uitgang vraag ik nog naar informatie over gegevens over de diaspora van de sefardische Jode, vanwege Leni's verre voorouders, maar het is lastig in half Spaans- Engels.

De tweede stop is de voormalige synagoge Santa Maria la Blanca, die, na de verdrijving van de Joden rond 1400 een Katholieke kerk werd. Ook daar is het nog tamelijk stil. De typisch oosterse zuilengallerijen zijn prachtig. 

Dan moet er brood komen. We gaan vandaag niet winkelen maar met Google lukt het om een traditionele bakkerij te vinden. De route leidt ons door de oude stad omhoog en we komen door straten qaar qe de vorige keer, 12 jaar geleden, nooit geweest zijn. Het lijkt op een Marokkaanse souk, smalle winkelstraten overdekt met stukken doek om de zon weg te houden.

Erg sfeervol. Na de bakker drentelen we wat rond en komen in de buurt van het Alcazar en besluiten daarheen te gaan en dat is een grote vergissing. Het is een museum van de Spaanse militaire geschiedenis. Veel uniformen, wapens en groepen opgestelde tinnen soldaatjes. We zijn binnen een kwartier weg. De kathedraal slaan we ook over. Te veel toeristen maar ook omdat we gisteren al een hele mooie gezien hebben. Het kan ook te veel worden.

Als de siesta begint lukt het na wat heen en weer lopen om een door doeken overdekt terras aan de rand van de Joodse wijk te vinden. In de hoge stad is het dan al heel erg druk geworden met de bekende troepen toeristen en hun rondleiders, paraplutje omhoog. Heel veel oosterlingen. Wegwezen! Zittend op het terras komt het Spaanse leven aan ons voorbij. We zien een aantal Spaanse mannen bezig met hun hele jonge kinderen, babies vaak nog, rondlopen, dingen aanwijzen, gekheid maken. zie je bij ons niet zo veel. Leuk om te zien.

Op de terugweg pakken we her El Greco museum nog even mee. Het is het voormalige woonhuis van de schilder en behalve schilderijen laat het museum ook enigszins zien hoe het huis was ingericht. 

Het is dan ondertussen 36 graden en langs de schaduwranden van de straat lopen we terug. Aan de stadsrand drkinken we, als voorbereiding op de wandeling nasr de camping een Tinto de Verrano. Wijn, limonade, stukje citroen of sinasappel en heel veel ijs. 

Vanaf het terras zien we mensen zich voor een kerk verzamelen voor een trouwerij.  Iedereen is in het pak. Dames in mooie lange jurken. Veel jonge militairen in uniform. En dat met die hitte! Ik stop het overtollig ijs in onze waterfles en dan beginnen we aan de hete tetugtocht.

Op de camping aangekomen lijkt een onweer zich aan te kondigen. Het rommelt en er vallen steeds wat druppels maar het zet niet door. Jammer.